Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΤΟΜΩΝ Ψ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΗΣ Δ.Α.Λ.Α.Ψ.Υ.







Εμείς, άτομα Ψ, πήραμε την πρωτοβουλία να συγκροτήσουμε σωματείο ληπτών και πρώην ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, και καλούμε οποιονδήποτε/οποιανδήποτε με ψυχιατρική εμπειρία να πλαισιώσει την προσπάθεια μας. 
Εμείς, που βιώνουμε μια κοινωνία σε κρίση (οικονομική , κοινωνική, πολιτική, πολιτισμική) που καταπατά τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας, που αμφισβητεί την ίδια μας την επιβίωση, είπαμε να υψώσουμε ανάστημα και να πούμε ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ. Παίρνουμε την υπόθεση και την ζωή στα χέρια μας ενάντια σε ένα μοντέλο κοινωνίας που βυθίζει εμάς και την πλατιά πλειοψηφία στην απάθεια, την δυστυχία και την βαρβαρότητα!

Εμείς, που βιώσαμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας το αδιέξοδο και «αρρωστήσαμε», ακολουθώντας μετά ένα γολγοθά από το στίγμα και το ρατσισμό μέσα στις κοινωνικές μας σχέσεις και στο περιβάλλον μιας κοινωνίας που θέλει να λέγεται πολιτισμένη, δημοκρατική και αλληλέγγυα παλέψαμε και παλεύουμε μόνοι μας να σταθούμε όρθιοι. Από τώρα και στο εξής αποφασίζουμε να αντιπαλέψουμε το στίγμα, τις προκαταλήψεις του «τρελού» όχι ατομικά, αλλά συλλογικά! 
Εμείς, που τρέμει η σκέψη μας από την απόρριψη των «ειδικών» στα ΚΕΠΑ, την οικονομική σφαγή στο πενιχρό εισόδημα μας που δεν φτάνει να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες μας, το φόβο της απόλυσης με την πρόφαση μιας λεγόμενης υποτροπής, την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας στα δημόσια και ιδιωτικά ψυχιατρεία στο όνομα της ''Θεραπείας'', τις συνθήκες και τις περικοπές στον τομέα της υγείας, την «εξουσία» των γιατρών μας…. μέχρι τις απειλές περί στείρωσης, ή ακόμα φυσικής εξόντωσής μας από γνωστούς και μη εξαιρετέους οργανωμένους πολιτικούς χώρους... είναι προβλήματα, και πρωτίστως προκλήσεις, που μπορούμε και πρέπει να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί! 
Εμείς που κυνηγημένοι καταλήξαμε - συχνά με αστυνομική συνοδεία -  έγκλειστοι σε ένα ψυχιατρείο, και πήραμε εξιτήριο έντρομοι, γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Ενάντια στην ακραία χημική καταστολή που μας επιβάλλουν, με τις ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική μας ακεραιότητα προτάσσουμε την αλληλοβοήθεια και την ελεύθερη έκφραση μας. Καθόλου έκπληκτοι διακρίνουμε γύρω μας τη σκλήρυνση, αλλά και διεύρυνση του ψυχιατρικού ασύλου - έξω από τις κλειδωμένες πόρτες - σε ολόκληρη την κοινωνία με την εφεύρεση νέων ''διαταραχών'', την ακόρεστη κερδοφορία των φαρμακευτικών στις πλάτες μας, τον εκσυγχρονισμό των μέσων τους και την αναβάθμιση του ελέγχου στις ζωές μας, και αποφασίζουμε να αντισταθούμε. 
Εμείς, λοιπόν πήραμε την πρωτοβουλία και την απόφαση να υπερασπιστούμε τις ανάγκες μας και τα δικαιώματα μας συλλογικά, δημοκρατικά και μέσα από σχέσεις αλληλέγγυες μεταξύ μας. Απέναντι στην εξουσία, το κράτος, τα ιδιωτικά συμφέροντα, τους ρατσιστές, τους σεξιστές, τους τρανσφοβικούς, τις κομματικές διαμεσολαβήσεις κρατάμε την αυτοτέλεια και την αυτονομία μας. Εμείς θα αποφασίζουμε για οτιδήποτε και θα δρούμε με συλλογικό, μαχητικό και ακηδεμόνευτο τρόπο!  
Εμείς οι ''τρελοί'' εν τέλει έχουμε λόγο, και ο λόγος μας μετράει! Περήφανοι/ες για την ιδιοσυγκρασία μας ο καθένας και η καθεμιά από μας, στο εδώ και στο τώρα αποφασίζουμε να δώσουμε έναν αγώνα αξιοπρέπειας απέναντι στους εαυτούς μας, κόντρα σε όσους μας θέλουν ένοχους και θυματοποιημένους, κόντρα σε όσους μας χτίζουν επικίνδυνους, κόντρα στη μοναξιά και την απελπισία που μας επιβάλλουν. Όλοι/ες μας έχουμε βιώσει την εγκατάλειψη, την κακοποίηση και την αποδιοπόμπευση. Όλοι/ες μας έχουμε στοχοποιηθεί κοινωνικά λόγω θλίψης, φόβου και εσωστρέφειας. Όλοι/ες μας έχουμε την προσωπική μας διαδρομή και τους προσωπικούς μας λόγους που μας οδήγησαν στους κόλπους του ψυχιατρικού θεσμού. Και όλοι/ες μας ξέρουμε κατά βάθος τους λόγους που κάποτε τραυματιστήκαμε ψυχικά, και οι λόγοι αυτοί δεν είναι άλλοι από τον κανιβαλισμό που χαρακτηρίζει βαθιά αυτήν την κοινωνία. Και αυτήν την κοινωνία θέλουμε να αλλάξουμε! 
Ενάντια στη γενικευμένη αποπροσωποποίηση και κοινωνική αποξένωση που μας κατακλύζει, εμείς οργανωνόμαστε, χτίζουμε ανθρώπινες σχέσεις, μοιραζόμαστε βιώματα. Πολιτικοποιούμε την ψυχική μας οδύνη! 
Εμείς, λοιπόν καλούμε όλους και όλες εσάς να συμβάλλετε με την συμμετοχή σας, την γνώμη σας, την φαντασία σας στο ΣΩΜΑΤΕΙΟ μας. Ένα σωματείο δημοκρατικό, διεκδικητικό και όχι γραφειοκρατικό!

Δ.Α.Λ.Υ.Ψ.Υ


ΓΡΑΨΟΥ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ – ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΟΥ
  
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ – ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ





 

Για Επικοινωνία :


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – Ελισσάβετ Χαλά (elissabet289@yahoo.gr)

 MEΣΟΛΟΓΓΙ
(και γύρω περιοχές) - Αγγελική Πετροπούλου (anpezo2016@gmail.com)
ΑΘΗΝΑ (και υπόλοιπη Ελλάδα) Κατερίνα Χατζή (Katiaghatzi@gmail.com)




 
 




Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Κάλεσμα σε ανοιχτή συζήτηση για την Ταυτότητα Φύλου - Παρασκευή 15/12/2017 στις 19.00 μμ



Σας ενημερώνουμε πως η επόμενη εκπαιδευτική συνάντηση της «Πρωτοβουλίας Ψ» θα γίνει στην Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017, στις 19.00 μμ., στο χώρο του «Hearing Voices Αθήνας», στη οδό Τροίας 44 (κοντά στην πλ. Βικτωρίας). 
Με αφορμή το πρόσφατο νομοσχέδιο και τη συζήτηση που έγινε, σας καλούμε σε μια συζήτηση για την Ταυτότητα Φύλου, την ιστορία της ψυχιατρικοποίησης της και την αρχή της από-ψυχιατρικοποίησης της. 
Θα μιλήσουμε για το φύλο και το πως ορίζεται κοινωνικά, το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό και το πως η αλλαγή των αντιλήψεων αφορά όχι μόνο μια μικρή ομάδα, αλλά το σύνολο της κοινωνίας.
Θα γίνουν εισηγήσεις από την Έλενα-Όλγα Χρηστίδη, τη Νάνσυ Παπαθανασίου, την Έλενα Αποστολίδη και το Μυρτάρι.


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ

 ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ









Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

ΜΙΑ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΨΕ






Με αφορμή την πρόσφατη απάντηση της ΕΨΕ στο κείμενο που δημοσιεύσαμε με τίτλο «Κατασκευάζοντας τον επικίνδυνο ασθενή» αποφασίσαμε να επανέλθουμε προκειμένου να σχολιάσουμε την επιπολαιότητα με την οποία ένας θεσμικός φορέας σχολιάζει ζητήματα τόσο σημαντικά όπως ο (χρόνιος) εγκλεισμός ανθρώπων σε δημόσια ψυχιατρικά νοσοκομεία και να διευκρινίσουμε μερικά σημεία. Καταρχάς το γεγονός ότι το κείμενο αποδίδεται στο μέλος της συλλογικότητάς μας Θ. Μεγαλοοικονόμου δείχνει πως οι συντάκτες της απάντησης είτε δεν διάβασαν το κείμενο μέχρι το τέλος, όπου βρίσκεται και η υπογραφή του Δικτύου ‘Ψ’ για τα Δικαιώματα, είτε η προσπάθειά τους “να διαβάσουν πίσω από τις γραμμές” απέτυχε οικτρά, κάτι που γίνεται φανερό και από τον τρόπο με τον οποίο αποπειράθηκαν να αξιοποιήσουν το κείμενό μας.

Είναι γνωστό, τουλάχιστον για ένα σημαντικό αριθμό ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία, πως οι έννοιες «δικαίωμα» και «νοσηλεία» είναι μάλλον ασύμβατες. Εξάλλου, όλα αυτά τα χρόνια, η όποια αναφορά στη «διασφάλιση των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών» έχει καταλήξει να αποτελεί τον απαραίτητο “μαϊντανό” στους καταστατικούς σκοπούς των φορέων (Οργανισμών, Επιτροπών, Ενώσεων κ.ά), που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ψυχικής υγείας. Κι’ ενώ το καταστατικό της ΕΨΕ μιλάει για «προάσπιση των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών» φαίνεται πως, ειδικά για το Διοικητικό Συμβούλιο, δεν χρειάζεται να γίνει κανένα σχόλιο για, τουλάχιστον, τα πιο σημαντικά από τα γεγονότα που περιγράφονται στο κείμενό μας. Δεν δίνεται, λοιπόν, καμία απάντηση στο αν η ΕΨΕ δικαιολογεί, στις αναφερόμενες “ειδικές συνθήκες διαχείρισης των προβλημάτων του Χ.Δ.”, να περιλαμβάνεται και ο επί 25 μήνες εγκλεισμός και απομόνωσή του κι’ αν, τελικά, είναι “εύλογο και αναμενόμενο” να περιμένουμε τα ακόμα χειρότερα.

Αναρωτιόμαστε εύλογα αν η παρουσία στο Δ.Σ. του θεράποντος ψυχιάτρου του Χ.Δ, καθώς και ενός ακόμα ψυχιάτρου, επιμελητή στο τμήμα του οποίου διευθυντής είναι ο προαναφερόμενος θεράπων ψυχίατρος, δημιουργεί ζητήματα δεοντολογίας, ηθικά ζητήματα και εν τέλει «σύγκρουση συμφερόντων».

Εξάλλου η επιπολαιότητα με την οποία οι συντάκτες της απάντησης τεκμαίρουν την βαρύτητα μιας νόσου στη βάση μιας δικαστική απόφασης, σε συνδυασμό με το δόγμα περί ανίατης χρόνιας νόσου, μας κάνει να πιστεύουμε πως δεν είναι απίθανο να έχουμε στο μέλλον και ισόβιες απομονώσεις.

Από πού προκύπτει και ποια επιστημονική βάση έχει ο ισχυρισμός ότι αυτοί «που κρίθηκαν “ακαταλόγιστοι”...για μια ακραία πράξη όπως η ανθρωποκτονία είναι αυτοί που πάσχουν βαρύτερα, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες υποτροπής, μεγαλύτερο κίνδυνο βίαιης συμπεριφοράς και απαιτούνται υψηλότεροι βαθμοί ασφαλείας»; Δεν γνωρίζουν οι συντάκτες της απάντησης ότι μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των όσων έχουν διαπράξει εγκληματική πράξη, για την οποία κρίθηκαν «ακαταλόγιστοι», έχουν επαναλάβει, ή αποπειραθεί να επαναλάβουν παρόμοια πράξη μετά την έξοδο τους από το καθεστώς φύλαξης; Ότι για όλους αυτούς που παραμένουν για απροσδιόριστη περίοδο χρόνου σε καθεστώς φύλαξης, η αιτία δεν είναι η όποια «επικινδυνότητα» τους, αλλά η απουσία υποστηρικτικού πλαισίου και η άρνηση/αδυναμία των θεραπευτών (και του συστήματος των υπηρεσιών) για μια ολοκληρωμένη μετανοσοκομειακή φροντίδα;

Υπάρχει «ατομικό θεραπευτικό πρόγραμμα» για τον Χ.Δ, πέρα από τα φάρμακα, τις μηχανικές καθηλώσεις, την απομόνωση – και, προσφάτως, τον αραιό και ολιγόωρο προαυλισμό του με συνοδεία σεκιουριτάδων;

Είναι έστω και στοιχειωδώς θεραπευτική προσέγγιση αυτή που γίνεται με την συνομιλία, πχ, ψυχολόγου με τον Χ.Δ. μέσα από μια τρύπα πάνω στην κλειδωμένη πόρτα που τους χωρίζει;

Επίσης, αναρωτιόμαστε αν για την ΕΨΕ συνάδει, τουλάχιστον σύμφωνα με τον “επιστημονικό λόγο”, θεράποντες ιατροί να ζητούν με ένορκες καταθέσεις τους, από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών να κινηθεί σε βάρος των γονέων του ασθενούς Χ.Δ. η διαδικασία της ακούσιας νοσηλείας. Να ‘διδάσκει’, δηλαδή, η ψυχιατρική την ευρύτερη κοινωνία ότι, με όποιον διαφωνούμε τον «κλείνουμε μέσα».

Από την άλλη πάλι, μάλλον όλα αυτά μοιάζει απολύτως λογικό να εκφέρονται από τον θεσμικό φορέα της κυρίαρχης ψυχιατρικής αντίληψης, μιας και έννοιες όπως ‘θεραπευτική συμμαχία’, ‘προσωπική συνάντηση με τον πάσχοντα’, ‘συντροφική συνεργασία κατά την ανάπτυξη κοινών στόχων’, ‘αλληλεγγύη’, ‘αναγνώριση της προσωπικής ευθύνης της ασθένειας και της υγείας’, φαίνεται για τους συντάκτες της απάντησης της ΕΨΕ ότι “δεν συνάδουν με τον επιστημονικό λόγο” και αποτελούν “μυθιστορηματικού τύπου περιγραφές”.

Όμως, ακόμα κι΄ αν αξιοποιήσει κανείς την από ετών διακηρυγμένη επιστημονική θέση περί βιο-ψυχο-κοινωνικού μοντέλου, σε ποιο σημείο στην απάντηση της ΕΨΕ διακρίνει κανείς την παραμικρή νύξη περί ψυχο-κοινωνικών διαστάσεων; Ακόμα και σ’ αυτή την άκρως αμφιλεγόμενη σύγκριση των ψυχιατρικών διαταραχών με νόσους όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και οι καρδιοπάθειες, πού έχει δει κανείς την παραμικρή νύξη, πχ, για ιατρογένεση;

Είναι δυνατόν η βία να αναπαραγάγει βία; Είναι δυνατόν, στη βάση ενός πιο διαλεκτικού τρόπου σκέψης, να δει κανείς πώς εργαζόμενος και νοσηλευόμενος αναπαράγουν την διάχυτη επιθετικότητα ενός βίαιου θεσμού; Και πάλι, όμως, αν μια τέτοια διάθεση υπήρχε, θα το είχαμε αντιληφθεί σε κάποιο από τα συνέδρια που κατά καιρούς διοργανώνει η ΕΨΕ, όπου, αντίθετα, κυριαρχούν οι βιτρίνες των φαρμακευτικών εταιρειών και η έμμεση προώθηση των νέων προϊόντων που αυτές λανσάρουν.

Αν τελικά θέλει κανείς να μιλήσει για ένα απαρτιωμένο βιο-ψυχο-κοινωνικό μοντέλο δεν μπορεί να μένει στα λόγια. Υπάρχει έγκριτη και σοβαρή βιβλιογραφία που αφορά τη μη βίαιη παρέμβαση στην κρίση, υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα και μοντέλα αποκλιμάκωσης και μη βίαιης επικοινωνίας και φυσικά υπάρχουν και στον ελλαδικό χώρο παραδείγματα όπου δομές ελαχιστοποίησαν τη βία και επιδίωξαν να δημιουργήσουν ένα πραγματικά θεραπευτικό περιβάλλον, όπου το φάρμακο αποτέλεσε μέρος της πρακτικής της και όχι τη μόνη αντιμετώπιση. Τελικά, αυτό που γεννά το στίγμα είναι η αφαίρεση από έναν άνθρωπο της ιστορικότητάς του και η αναγωγή του σε μια σειρά συμπτωμάτων και συμπεριφορών που διαβάζονται μονόδρομα και γραμμικά.

Προτιμήσαμε στην ανακοίνωσή μας να θέσουμε ερωτήματα. Η ΕΨΕ, που ‘ξέρει’, έδωσε ‘απαντήσεις'. Θα υπενθυμίσουμε στην ΕΨΕ ότι μιλώντας περί επιστημονικού λόγου τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο ανοικτά υποστηρίζεται η ανάγκη να εγκαταλειφθούν τα θέσφατα και η εικονολατρία και να προχωρήσει η επιστημονική σκέψη σε μια πιο συνθετική και απαρτιωτική προσέγγιση των φαινομένων. Αλλά αυτό θα σήμαινε, βεβαίως, και κάποιους επαναπροσδιορισμούς στη σχέση μας με την παντοδυναμία του φαρμάκου (και άρα των παραγωγών του) και των γενετικών ερμηνειών, όπως και σ’ έναν επαναπροσδιορισμό της δικής μας θέσης και αβεβαιότητας. Ίσως, όμως, μόνο αν αντιληφθούμε την αδυναμία μας θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε πραγματικά σαν άνθρωποι άλλα υποκείμενα που δυσφορούν, σε μια πραγματικά θεραπευτική συνάντηση. Αλλά αυτό, που σε αντίθεση με τα παραπάνω δεν γνωρίζουμε πού πιστοποιείται βιβλιογραφικά, μάλλον θα προϋπόθετε να κατεβούμε από τους θρόνους μας.




6/12/2017





















Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Κάλεσμα σε συνάντηση της "Πρωτοβουλίας 'Ψ'" για το νέο νομοσχέδιο - Παρασκευή 8/12/2017 στις 19.00


 
Καλούμε όλους και όλες στην συνάντηση της "Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία", την Παρασκευή, 8/12/17, ώρα 19.00, η οποία θα έχει ως κεντρικό θέμα το νομοσχέδιο, που είναι στην τελική ευθεία για ψήφιση στη Βουλή: "Μέτρα θεραπείας ατόμων που απαλλάσσονται από την ποινή λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής".
 
Ένα νομοσχέδιο, που με το περιτύλιγμα κάποιων ανακουφιστικών, για τη νοσηλεία  των λεγόμενων "ακαταλόγιστων", μέτρων (στην πραγματικότητα,
νομιμοποίηση πρακτικών που ήδη ασκούνται με έναν άτυπο τρόπο, όπως άδειες και φιλοξενία σε ξενώνες), θεσμοθετεί το περίκλειστο, με κάγκελα και συρματοπλέγματα, "δικαστικό ψυχιατρείο" ως το φρούριο (και συμβολική έκφραση) της "προστασίας" της κοινωνίας από τον, υποτίθεται, "επικίνδυνο" ψυχικά ασθενή.

Με απροσδιόριστο αριθμό κλινών, με σκόπιμες ασάφειες και υποκειμενικού τύπου εκτιμήσεις για την εφαρμογή της όποιας μορφής (και σε ποιου τύπου δομή) του "μέτρου ασφαλείας" και με το νομικό πλαίσιο του "ακαταλόγιστου" (δηλ. της πλήρους απο-υποκειμενοποίησης και απο-υπευθυνοποίησης του
ασθενή) αμετάβλητο. 

Ένας κατασταλτικός θεσμός (φυλακή) με σοβαρές επιπτώσεις, άμεσες ή έμμεσες, στην όλη λειτουργία του συστήματος των ψυχιατρικών υπηρεσιών.

Και, επιπλέον, μην ξεχνάμε ότι ένα από τα προβλήματα που είχαν, το 2013-14,για το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων, ήταν και η δυσκολία να βρουν 'λύση' για τους "ακαταλόγιστους" του αρ. 69 ΠΚ. Τώρα, γνωρίζουμε ότι έχουν πάρει διορία για το βίαιο κλείσιμο (χωρίς καθόλου εναλλακτικές κοινοτικές υπηρεσίες), μέχρι το 2020.....και ετοιμάζονται...
                              
Η συνάντηση της Πρωτοβουλίας 'Ψ' θα γίνει, όπως πάντα, στο χώρο του Δικτύου Hearing Voices Αθήνας, Τροίας 44, κοντά στην πλ. Βικτωρίας.
 
 
 
 
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ 
 
 
 
 
 
 
 
 

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΙΛΑΜΕ;






Η αναφορά στη «διασφάλιση των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών» έχει καταλήξει να αποτελεί τον απαραίτητο “μαϊντανό” στους καταστατικούς σκοπούς των φορέων (Οργανισμών, Επιτροπών, Ενώσεων κά), που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ψυχικής υγείας. 


Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η ανακοίνωση - απάντηση του ΔΣ της ΕΨΕ (Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία) σε δημοσίευμα -έρευνα του «Δικτύου Ψ για τα Δικαιώματα» σχετικά με τις συνθήκες νοσηλείας του ασθενούς Χ.Δ. στο 7ο Τμήμα του ΨΝΑ.


Πριν αναφερθούμε στα γεγονότα ας δούμε δυο στοιχεία που θεωρούμε σημαντικά:
α) το άρθρο 2 δ´ του καταστατικού της ΕΨΕ, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, που αφορά στους σκοπούς της ΕΨΕ, στο οποίο διαβάζουμε: «2. Σκοπός της Εταιρείας είναι [...] δ) Η προάσπιση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων με κατ´ εξοχή γνώμονα το σεβασμό της προσωπικής του αξιοπρέπειας και των ατομικών τους δικαιωμάτων (τήρηση του απορρήτου, παρέμβαση υπέρ αυτών κλπ) [...]»,
β) τη σύνθεση του ΔΣ της ΕΨΕ στο οποίο συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο θεράπων ιατρός του ασθενούς Χ.Δ. και ένας ακόμη ιατρός επιμελητής στο Τμήμα του προαναφερόμενου ιατρού-διευθυντή. 


Συγκεκριμένα, η έρευνα του «Δικτύου Ψ για τα Δικαιώματα» δημοσιεύθηκε στις 27-10-2917 στην Εφημερίδα των Συντακτών και αφορά τις συνθήκες νοσηλείας του ασθενούς Χ.Δ., ο οποίος, όπως προαναφέραμε, νοσηλεύεται στο 7ο Τμήμα του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Στην έρευνα αυτή, λοιπόν, περιγράφονται εκτός των άλλων και δύο σοβαρά γεγονότα τα οποία προσβάλλουν βάναυσα τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών.
- Το πρώτο, αφορά την απομόνωση του ασθενή Χ.Δ. για χρονικό διάστημα 25 μηνών.
- Το δεύτερο, αφορά το απαράδεκτο αίτημα δυο ψυχιάτρων του ΨΝΑ, οι οποίοι ζήτησαν, με ένορκες καταθέσεις τους, από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών να κινηθεί σε βάρος των γονέων του ασθενούς Χ.Δ. η διαδικασία της ακούσιας νοσηλείας.
Να επισημάνουμε ότι τα εν λόγω γεγονότα επιβεβαιώνονται και στην από 17-11-2017 Έκθεση της Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Ψυχικά Ασθενών του ΥΥ.


Όταν το ΔΣ της ΕΨΕ πληροφορήθηκε την ανωτέρω έρευνα, αφού παρέκαμψε τεχνιέντως, ως ανύπαρκτες, τις ανωτέρω σοβαρές παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ασθενούς Χ.Δ. και της αξιοπρέπειας των γονέων του, εξέδωσε, υπό την προαναφερόμενη σύνθεσή του, την από 28-11-2017 ανακοίνωση η οποία «περί άλλων τυρβάζει», παραβιάζοντας κατάφορα, εκτός των άλλων, και τον καταστατικό σκοπό της ΕΨΕ.



Feliz Navidad
2-12-2017

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Εκπαιδευτική συνάντηση με θέμα "Εργασία και Ψυχική Υγεία" - Παρασκευή 1/12/2017 στις 19.00




Η επόμενη εκπαιδευτική συνάντηση της "Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία" θα έχει ως θέμα: "Εργασία και Ψυχική Υγεία".

Εισηγήσεις θα γίνουν από τον Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου, την Δώρα Κουτσανέλλου και τον Βαγγέλη Παπαγάκη.

Θ΄ακολουθήσει, όπως πάντα, συζήτηση.

Η συνάντηση θα γίνει την Παρασκευή, 1/12/17, ώρα 19.00, στο χώρο του Δικτύου  Hearing Voices Αθήνας, Τροίας 44 (κοντά στην πλ. Βικτωρίας)


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ












Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

ΠΛΗΡΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΥΝΙΑΚΗ ΑΜΕΣΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΑΝ




Η «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» (Πρωτοβουλία ‘Ψ’) καταγγέλλει απερίφραστα την εγκληματική επίθεση ‘τάγματος εφόδου’ της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, έξω από τα δικαστήρια στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, σε τρία άτομα, μεταξύ των οποίων και η αγωνίστρια δικηγόρος Ευγενία Κουνιάκη, την οποία τραυμάτισαν σοβαρά.
Και θεωρούμε απαράδεκτη, αν και όχι ασυνήθη, την εν συνεχεία συμπεριφορά την αστυνομίας η οποία, όχι μόνο επέτρεψε τελείως παράτυπες επαφές των  χρυσαυγιτών, που είχαν προσαχθεί στη ΓΑΔΑ, με ηγετικά στελέχη της Χ.Α που έσπευσαν να τους συμπαρασταθούν (πιστοποιώντας έτσι με τον πιο αδιάψευστο τρόπο τη σχέση της ηγεσίας με αυτούς που εκτέλεσαν την επίθεση), αλλά και τους άφησαν όλους ελεύθερους χωρίς να συλλάβουν αυτόν που αναγνωρίστηκε ως ο επικεφαλής της επίθεσης.
Η Ευγενία Κουνιάκη, εκτός από την συμμετοχή της στην πολιτική αγωγή στη δίκη της Χ.Α, είναι πάντα παρούσα στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων προσφύγων, ψυχικά πασχόντων κλπ - στις δράσεις του Δικτύου της «Πρωτοβουλίας ‘Ψ’», που σκοπό έχουν να δώσουν ‘φωνή’ στους ψυχικά πάσχοντες, απέναντι στην όποια κακομεταχείριση και/ή απόρριψή τους από το κυρίαρχο ψυχιατρικό και κοινωνικό σύστημα ως πολιτών με πλήρη δικαιώματα. Σε ριζική αντιδιαστολή με τους γνήσιους απόγονους του Χίτλερ χρυσαυγίτες, που έχουν ταχθεί ανοιχτά υπέρ της «στείρωσης και ευθανασίας» των ψυχικά πασχόντων (βλ. Ματθαιόπουλος : «δεν πρέπει να αναπαράγονται οι ψυχικά ασθενείς» και πολλά άλλα).
Γι΄ αυτό, δεν προκαλεί καμιά έκπληξη, το αντίθετο μάλιστα, η περιχαρής δήλωση της γνωστής και μη εξαιρετέας Θέμιδος Σκορδέλη («Συναγωνιστές μου σας ευχαριστώ από καρδιάς για την Κουνιάκη»), η οποία πρόσφατα καταδικάστηκε για το  μαχαίρωμα Αφγανού μετανάστη, πριν 6 χρόνια, σε μια δίκη όπου πολιτική αγωγή ήταν η Ευγενία Κουνιάκη. Αυτό που παρέλειψε, φυσικά, να πει η Σκορδέλη ήταν ότι η καθυστέρηση εκδίκασης της υπόθεσης οφειλόταν στα διαδοχικά πιστοποιητικά που προσκόμιζε, ότι πάσχει από «κατάθλιψη», τα οποία της προμήθευε ο γνωστός χρυσαυγίτης ψυχίατρος του ΨΝΑ.
Η «Πρωτοβουλία ‘Ψ’» εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της στην Ευγενία Κουνιάκη και απαιτεί την άμεση σύλληψη και παραδειγματική τιμωρία αυτών που την τραυμάτισαν, αλλά και αυτών  που έδωσαν  εντολή για να γίνει η επίθεση.

3/11/17

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ